دیدگاههای ارسال شده توسط شما، پس از تأیید در رسانه تکنوجو منتشر خواهد شد. لطفاً از ارسال پیامهای حاوی توهین یا افترا خودداری فرمایید.

شرکت آریانگروپ در حال بررسی افزایش تولید سالانه موشک آریان ۶ به ۱۲ تا ۱۵ فروند است. این برنامه با هدف پاسخگویی به تقاضای فزاینده پرتاب ماهوارههای ارتباطی، ناوبری و دفاعی اروپا و کاهش وابستگی به ظرفیت شرکتهای آمریکایی دنبال میشود.
توسعه ظرفیت پرتاب به یکی از الزامات استقلال فضایی اروپا تبدیل شده است. محدودیت زیرساختهای تولید و پرتاب، همراه با افزایش تقاضای نظامی و تجاری، میتواند زمانبندی استقرار منظومههای راهبردی این قاره را تحت تأثیر قرار دهد.
اروپا توسعه ظرفیت پرتاب موشک آریان ۶ را برای پاسخ به تقاضای منظومههای راهبردی بررسی میکند. روزنامه لوموند در گزارشی به تاریخ چهارم نوامبر ۲۰۲۶ نوشت آریانگروپ امکان افزایش تولید به ۱۲ تا ۱۵ فروند در سال را ارزیابی میکند. این برنامه پس از تصمیم اسپیسایکس برای توقف فروش پرتابهای فالکون ۹ در تاریخهای پس از ۲۰۲۸ اهمیت بیشتری یافته است. این تصمیم به معنای توقف فعالیت فالکون ۹ نیست، اما دسترسی مشتریان اروپایی به ظرفیت آن را نامطمئن کرده است.
منظومه ارتباطی امن «IRIS²» طبق طرح جدید شامل ۳۴۸ ماهواره در مدارهای پایین و میانی زمین است و برای ارتباطات امن دولتی و دفاعی طراحی شده است. آلمان نیز استقرار شبکهای نظامی با بیش از ۱۰۰ ماهواره را دنبال میکند و نوسازی سامانه ناوبری گالیله و منظومه رصد زمین کوپرنیک به پرتابهای دیگری نیاز دارد. همزمانی این پروژهها در سالهای ۲۰۲۹ و ۲۰۳۰ میتواند بهرهبرداری از زیرساختهای راهبردی اروپا را به تأخیر اندازد.
آریاناسپیس دستیابی به آهنگ ۹ تا ۱۰ پرتاب سالانه آریان ۶ از سال ۲۰۲۷ را هدفگذاری کرده است. این ظرفیت بخشی از نیازهای دولتی را پوشش میدهد، اما استقرار سریعتر منظومهها ممکن است به ۱۰ تا ۱۵ پرتاب سالانه نیاز داشته باشد. افزایش ظرفیت مستلزم توسعه تولید پیشران جامد و هماهنگی حدود ۶۰۰ تأمینکننده است. محدودیت تأسیسات ساخت موتورهای تقویتکننده مشترک آریان ۶ و وگا سی نیز از موانع افزایش تولید محسوب میشود.
بررسیهای آریاناسپیس نشان میدهد سکوی موجود در کورو توان پشتیبانی از حدود ۱۲ تا ۱۴ پرتاب سالانه را دارد و عبور از این سطح میتواند احداث سکوی دیگری را ضروری کند.
این برنامه با پیچیدگیهای حکمرانی صنعتی اروپا نیز مواجه است. آریان ۶ با مشارکت ۱۳ کشور ساخته میشود و اصل بازگشت جغرافیایی در آژانس فضایی اروپا ایجاب میکند قراردادهای صنعتی متناسب با سهم مالی کشورها توزیع شوند. بنابراین افزایش تولید مستلزم توافق دولتها و شرکتهایی است که بخشهای مختلف زنجیره ساخت را در اختیار دارند.
سفارشهای تجاری نیز بر ظرفیت موجود اثر میگذارند. آمازون شمار پرتابهای قراردادی خود با آریاناسپیس را به ۲۴ مأموریت رسانده و این تعهدات رقابت بر سر ظرفیت پرتاب را تشدید میکنند.
آژانس فضایی اروپا در کنار تقویت آریان ۶ از توسعه پرتابگرهای جدید حمایت میکند. شرکت آلمانی ایسار اروسپیس پرواز موشک اسپکتروم را آزمایش کرده و چند شرکت فرانسوی و اسپانیایی برای نخستین پرتابهای خود در سال ۲۰۲۷ برنامه دارند. با این حال، ظرفیت حمل محموله در پرتابگرهای سبک با آریان ۶ قابل مقایسه نیست و این سامانهها نمیتوانند بهتنهایی نیاز استقرار گسترده منظومههای بزرگ را برطرف کنند. شرکتهای تازهوارد هنوز باید توان تولید مستمر و خدمات قابل اتکا را اثبات کنند.
از منظر راهبردی، مسئله اروپا امکان تعیین مستقل زمان و اولویت استقرار داراییهای فضایی است. مالکیت ماهواره بدون دسترسی قابل اتکا به پرتابگر میتواند در شرایط بحران یا افزایش تقاضا به محدودیت عملیاتی تبدیل شود. استمرار خدمات ارتباطی امن، ناوبری و شناسایی فضایی به ظرفیت جایگزینی و توسعه ماهوارهها در زمان مناسب وابسته است. ازاینرو، افزایش آهنگ پرتاب آریان ۶ میتواند بخشی از تابآوری امنیتی اروپا را تقویت کند. موفقیت آن زمانی قابل سنجش خواهد بود که برنامه صنعتی از مرحله بررسی به سرمایهگذاری و نرخ پرتاب پایدار برسد و مأموریتهای حساس در معرض محدودیت زمانبندی شرکتهای خارجی قرار نگیرند.
منبع
روزنامه لوموند، ۴ نوامبر ۲۰۲۶، گزارش توسعه ظرفیت پرتاب مستقل اروپا
گزارش روزنامه لوموند
کپی