دیدگاه‌های ارسال شده توسط شما، پس از تأیید در رسانه تکنوجو منتشر خواهد شد. لطفاً از ارسال پیام‌های حاوی توهین یا افترا خودداری فرمایید.
پژوهشگران چینی نوعی پروتز عصبی سبک و بدون باتری توسعه داده‌اند که با استفاده از انرژی حاصل از حرکت بدن، عضلات را به‌صورت الکتریکی تحریک می‌کند. این فناوری با هدف بهبود حرکت مچ پا و کمک به بازگشت الگوی طبیعی راه رفتن طراحی شده است و می‌تواند در توان‌بخشی بازماندگان سکته مغزی و سایر افراد دارای اختلالات حرکتی کاربرد داشته باشد.
پروتز عصبی بدون باتری چگونه کار می‌کند؟
به گزارش دنیای تجهیزات به نقل از ساوت چاینا مورنینگ پست (SCMP)، این سامانه با بهره‌گیری از انرژی مکانیکی تولیدشده هنگام حرکت فرد، تحریک الکتریکی موردنیاز برای فعال‌سازی عضلات را فراهم می‌کند.
برخلاف بسیاری از تجهیزات توان‌بخشی الکترونیکی، این پروتز برای عملکرد خود به باتری یا حسگرهای خارجی متکی نیست. دستگاه با برداشت انرژی از حرکات بدن، امکان تحریک الکتریکی عضلات را فراهم می‌کند و هنگام راه رفتن به‌صورت خودکار عمل می‌کند.
هدف اصلی این فناوری، کمک به حرکت بهتر مچ پا و بهبود هماهنگی حرکات اندام تحتانی است؛ عواملی که در راه رفتن طبیعی نقش مهمی دارند.
کمک به راه رفتن بازماندگان سکته مغزی
سکته مغزی ممکن است به ضعف عضلانی، اختلال در کنترل حرکات و دشواری در راه رفتن منجر شود. برخی بیماران پس از سکته، در بالا آوردن پنجه پا یا کنترل حرکت مچ پا با مشکل مواجه می‌شوند؛ وضعیتی که می‌تواند راه رفتن را دشوار کند و خطر زمین خوردن را افزایش دهد.
پروتز عصبی جدید با تحریک الکتریکی عضلات، تلاش می‌کند به بهبود حرکت مچ پا و بازسازی الگوی طبیعی راه رفتن کمک کند.
این فناوری علاوه بر بازماندگان سکته مغزی، ممکن است برای سالمندان و افرادی که به دلایل مختلف با اختلالات حرکتی مواجه‌اند نیز کاربرد داشته باشد.
بااین‌حال، میزان اثربخشی این سامانه در بهبود توانایی راه رفتن و کاهش خطر سقوط باید بر اساس نتایج مطالعات بالینی و ارزیابی‌های بلندمدت مشخص شود.
برداشت انرژی از حرکت؛ گامی به سوی تجهیزات توان‌بخشی هوشمند
یکی از ویژگی‌های مهم این پروتز، استفاده از انرژی مکانیکی حاصل از حرکت بدن است. در این رویکرد، بخشی از انرژی تولیدشده هنگام حرکت به انرژی الکتریکی تبدیل می‌شود تا برای تحریک عضلات مورد استفاده قرار گیرد.
حذف باتری و بی‌نیازی از حسگرهای خارجی می‌تواند به کاهش وزن و ساده‌تر شدن طراحی تجهیزات توان‌بخشی کمک کند. همچنین، عملکرد خودکار دستگاه هنگام راه رفتن ممکن است استفاده از آن را در فعالیت‌های روزمره آسان‌تر کند.
البته میزان انرژی قابل برداشت، شدت تحریک الکتریکی و عملکرد دستگاه در شرایط مختلف حرکتی، از جمله عواملی هستند که در ارزیابی کاربرد عملی چنین فناوری‌هایی اهمیت دارند.
کاربردهای احتمالی فراتر از توان‌بخشی سکته مغزی
پژوهشگران معتقدند فناوری برداشت انرژی از حرکت و تحریک الکتریکی عضلات می‌تواند در حوزه‌های دیگری نیز مورد استفاده قرار گیرد؛ از جمله کمک به تمرینات ورزشی و توسعه تجهیزات پوشیدنی برای بهبود عملکرد حرکتی.
توسعه چنین سامانه‌هایی بخشی از روند گسترده‌تر استفاده از فناوری‌های عصبی، تحریک الکتریکی و تجهیزات پوشیدنی در توان‌بخشی است؛ حوزه‌ای که هدف آن کمک به افراد برای بازیابی توانایی‌های حرکتی و افزایش استقلال در زندگی روزمره است.
با وجود ظرفیت‌های این فناوری، ارزیابی ایمنی، دوام، راحتی استفاده و اثربخشی آن در گروه‌های مختلف بیماران برای تعیین جایگاه واقعی آن در درمان و توان‌بخشی ضروری خواهد بود.
کپی
