دیدگاه‌های ارسال شده توسط شما، پس از تأیید در رسانه تکنوجو منتشر خواهد شد. لطفاً از ارسال پیام‌های حاوی توهین یا افترا خودداری فرمایید.
پژوهشگران در یک کارآزمایی بالینی نشان داده‌اند که تغییر شخصی‌سازی‌شده زاویه پا هنگام راه رفتن می‌تواند درد ناشی از آرتروز زانو را کاهش دهد. این روش که بر اصلاح الگوی راه رفتن تمرکز دارد، پس از یک سال نتایج امیدوارکننده‌ای به همراه داشته و ممکن است علاوه بر تسکین درد، به کاهش فشار مکانیکی واردشده به مفصل زانو نیز کمک کند.
مطالعه‌ای که در اوت ۲۰۲۵ در مجله علمی The Lancet Rheumatology منتشر شد، نشان می‌دهد تنظیم زاویه قرارگیری پاها هنگام راه رفتن می‌تواند روشی مؤثر برای مدیریت درد ناشی از آرتروز زانو باشد.
این پژوهش با مشارکت اسکات اولریش، استادیار مهندسی مکانیک دانشگاه یوتا، و محققانی از دانشگاه استنفورد و دانشگاه نیویورک انجام شده است. بر اساس گزارش منتشرشده، این مطالعه نخستین کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده با دارونما بود که اثربخشی اصلاح شخصی‌سازی‌شده الگوی راه رفتن را برای آرتروز زانو طی یک دوره کامل یک‌ساله ارزیابی کرد.
نتایج نشان داد شرکت‌کنندگانی که شیوه راه رفتن آن‌ها متناسب با شرایط مفصلشان اصلاح شده بود، پس از یک سال کاهش معناداری در درد زانو تجربه کردند. همچنین نشانه‌هایی امیدوارکننده از کاهش سرعت تخریب غضروف زانو مشاهده شد؛ هرچند برای نتیجه‌گیری قطعی درباره اثر این روش بر روند پیشرفت بیماری، به بررسی‌های بیشتر نیاز است.
زاویه پا چگونه بر درد زانو تأثیر می‌گذارد؟
برای درک این روش باید به نحوه توزیع وزن بدن هنگام راه رفتن توجه کرد. در بسیاری از افراد، بخش داخلی مفصل زانو فشار بیشتری را تحمل می‌کند. این ناحیه که به‌عنوان بخش داخلی یا مدیال زانو شناخته می‌شود، یکی از قسمت‌هایی است که آرتروز در آن شایع است.
هنگام راه رفتن، زاویه قرارگیری پنجه پا می‌تواند بر نیروهای واردشده به مفصل زانو تأثیر بگذارد. چرخاندن مختصر پنجه‌ها به سمت داخل یا خارج، بسته به شرایط هر فرد، ممکن است توزیع فشار را تغییر دهد و از بار مکانیکی واردشده به بخش آسیب‌دیده مفصل بکاهد.
اسکات اولریش در توضیح مبنای این روش اشاره کرده است که افزایش بار مکانیکی واردشده به زانو می‌تواند پیشرفت آرتروز را تسریع کند و تغییر زاویه پا نیز قادر است این بار را کاهش دهد. بااین‌حال، اثربخشی چنین مداخله‌ای پیش از این به‌اندازه کافی در مطالعات تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده با دارونما بررسی نشده بود.
چرا این روش باید برای هر فرد متفاوت باشد؟
یکی از مهم‌ترین یافته‌های پژوهش این است که یک زاویه ثابت برای همه بیماران مناسب نیست.
برخی افراد ممکن است با چرخاندن پنجه پا به سمت داخل نتیجه بهتری بگیرند، درحالی‌که برای گروهی دیگر، چرخاندن پنجه‌ها به سمت خارج مؤثرتر است. انتخاب زاویه نامناسب نه‌تنها ممکن است فایده‌ای نداشته باشد، بلکه می‌تواند فشار واردشده به بخش آسیب‌دیده مفصل را افزایش دهد.
در روش بررسی‌شده، موقعیت پا برای هر شرکت‌کننده به‌صورت اختصاصی انتخاب شد. این رویکرد با روش‌های قبلی تفاوت دارد؛ در مطالعات پیشین، گاهی یک الگوی حرکتی یکسان برای همه افراد تجویز می‌شد، بدون آنکه تفاوت‌های بیومکانیکی بدن آن‌ها به‌اندازه کافی در نظر گرفته شود.
به همین دلیل، ارزیابی تخصصی نحوه راه رفتن و تعیین زاویه مناسب برای هر فرد از بخش‌های کلیدی این روش محسوب می‌شود.
آرتروز زانو چیست و چرا درمان آن اهمیت دارد؟
آرتروز زانو یکی از بیماری‌های شایع مفصلی است که با تخریب تدریجی غضروف، درد، خشکی و محدودیت حرکتی همراه می‌شود. غضروف سالم به استخوان‌ها کمک می‌کند تا هنگام حرکت مفصل، با اصطکاک کمتری روی یکدیگر حرکت کنند.
با آسیب‌دیدن این بافت، تحمل وزن و انجام فعالیت‌های روزمره می‌تواند دشوارتر شود. آرتروز از علل مهم ناتوانی در بزرگسالان به شمار می‌رود و با افزایش سن، اهمیت آن بیشتر می‌شود.
ورزش، فیزیوتراپی، مدیریت وزن و داروهای تسکین‌دهنده درد از روش‌های رایج کنترل علائم این بیماری هستند. بااین‌حال، درمان‌های موجود معمولاً نمی‌توانند غضروف ازدست‌رفته را به‌طور قابل‌اعتماد بازسازی کنند و در موارد پیشرفته ممکن است جراحی تعویض مفصل ضرورت پیدا کند.
در چنین شرایطی، روش‌هایی که بتوانند با اصلاح نیروهای مکانیکی واردشده به مفصل، درد را کاهش دهند و احتمالاً بر روند تخریب آن تأثیر بگذارند، اهمیت ویژه‌ای دارند.
آیا تغییر زاویه پا جایگزین داروهای آرتروز می‌شود؟
بر اساس نتایج گزارش‌شده، میزان کاهش درد در گروه دریافت‌کننده آموزش اصلاح الگوی راه رفتن با اثر تسکینی برخی داروهای رایج قابل‌مقایسه بوده است. بااین‌حال، این موضوع به معنای اثبات برتری روش یا امکان جایگزینی تمام داروها و درمان‌های موجود نیست.
تفاوت مهم این رویکرد آن است که به‌جای تمرکز صرف بر تسکین درد، تلاش می‌کند یکی از عوامل مکانیکی مؤثر بر فشار مفصل زانو را نیز تغییر دهد.
با وجود نتایج امیدوارکننده، هنوز به پژوهش‌های بیشتری نیاز است تا مشخص شود این روش برای کدام گروه از بیماران بیشترین فایده را دارد و آیا می‌تواند در بلندمدت سرعت پیشرفت آرتروز را کاهش دهد یا خیر.
نکته مهم: افراد مبتلا به آرتروز نباید بدون ارزیابی متخصص، زاویه پنجه پا را به‌طور خودسرانه تغییر دهند. الگوی مناسب راه رفتن به شرایط مفصل و ویژگی‌های حرکتی هر فرد بستگی دارد و اصلاح نادرست آن ممکن است فشار واردشده به زانو را افزایش دهد.
نتایج این کارآزمایی بالینی نشان می‌دهد که اصلاح شخصی‌سازی‌شده نحوه راه رفتن می‌تواند گزینه‌ای امیدوارکننده برای کاهش درد آرتروز زانو باشد. این روش با تغییر زاویه پا، توزیع نیروهای واردشده به مفصل را هدف قرار می‌دهد و ممکن است در کنار درمان‌های استاندارد به مدیریت بهتر بیماری کمک کند.
اگر پژوهش‌های آینده نیز این نتایج را تأیید کنند، اصلاح الگوی راه رفتن می‌تواند به یکی از ابزارهای مهم در برنامه‌های غیرجراحی مدیریت آرتروز زانو تبدیل شود.
کپی
